Elisabeth De Leeuw neemt het op tegen internationale concurrentie

In september mocht Elisabeth De Leeuw de Belgische eer verdedigen op het WK Ritmische Gymnastiek in het Franse Montpellier. Het was trouwens de eerste keer dat ze deelnam aan een wedstrijd van dit niveau en ze deed het zeker niet slecht. Elisabeth turnt al vele jaren in de Arena Van Vletingen, thuisbasis van Forza Ritmica Gent. Wij gingen even ons licht opsteken ...

Zie ook 'zot van Gym!', rond 15 november in je bus!

Gym: In september nam je deel aan jouw eerste WK. Was je tevreden over je prestatie? Wat vond je van het evenement?
Elisabeth: Het had altijd beter gekund natuurlijk, maar dit was mijn eerste deelname aan een WK. Ik was dus wel behoorlijk nerveus. Mijn concurrentes hebben meer praktijkervaring: ik kan me bijgevolg moeilijk vergelijken met hen. Ze trainen ook veel meer. Al bij al ben ik wel tevreden. Wat mij het meest opviel in Montpellier waren de omvang en de prima organisatie. Er waren wel twaalf matten en enorm veel opwarmingsruimte, het was allemaal heel groot en verzorgd tot in de puntjes.

Gym: Wat is de rol van Forza Ritmica Gent in jouw carrière?
Elisabeth: Mijn club speelt een heel belangrijke rol. De club staat borg voor een prima organisatie en zorgt ervoor dat ik in optimale omstandigheden kan trainen. Daarnaast wordt er in alle opzichten voor ondersteuning gezorgd. Weet je, een club is alles voor de gymnast. Vroeger kwam er om de drie maanden een trainster uit het buitenland. Maar de club heeft ervoor gezorgd dat er een vaste trainster naar hier kon komen. Wanneer er wedstrijden zijn, legt de club de contacten en zorgt voor juryleden. Daarnaast organiseert Forza Ritmica elk jaar een internationaal tornooi, hier in de Arena. En verder worden de ouders heel sterk betrokken bij de werking van de club, er heerst een opperbeste sfeer.

Gym: Herinner je je nog de beginjaren? Vanwaar eigenlijk die keuze voor Ritmische Gymnastiek?
Elisabeth: Ik startte met gymnastiek in het tweede leerjaar. Eigenlijk tenniste ik eerst, samen met mijn zus, maar zij vond dat niet zo tof. Zij wou iets met turnen doen en daarom startte ze in de Gentse Arena van Vletingen met recrea. We wonen hier niet zo ver vandaan en Forza Ritmica is een toonaangevende club in de ritmische gymnastiek. Ik was nogal snel jaloers op alle nieuwe dingen die ze aanleerde en op den duur ben ik meegegaan.

Gym: Doet jouw tweelingzus ook nog aan RG? Train je alleen of samen met andere meisjes?
Elisabeth: Neen, Astrid heeft problemen gekregen aan haar knie en daardoor is ze vorig jaar moeten stoppen. Maar ze doet wel nog esthetische gymnastiek, demo en zo om lenig te blijven. Vroeger hebben mijn zus en ik samen getraind, maar nu doe ik dat samen met Julie Zels, Emma en Akker Bruneel en Nella Peeters.

Gym: Hoeveel uren per week train je?
Elisabeth: Ik train zes dagen per week, in totaal 24 à 27 uur. Alleen op maandag train ik niet.

Gym: Jouw vrije tijd is wellicht schaars. Heb je naast RG nog andere hobby’s? Hoe ziet jouw weekprogramma eruit?
Elisabeth: Ik ben al blij als ik gewoon eens kan ontspannen! Zo vind ik het bijvoorbeeld leuk om eens uit te gaan met de vriendinnen. Op maandag ga ik gewoon naar de les, daarna studeer ik. De tijd die overblijft spendeer ik aan televisiekijken of breng ik door samen met de familie. Op dinsdag heb ik ’s ochtends training van 7.30 tot 10 u. Daarna ga ik naar school tot 16.10 u en dan heb ik van 17 tot 21 u training. Op woensdag heb ik les tot 12.05 u en dan ga ik een uur naar de kinesitherapeut; van 15.30 tot 19.30 u train ik. Op donderdag train ik na de schooluren van 17 tot 21 u, op vrijdag is dat van 16.30 tot 19.30 u. Als ik niet moet optreden train ik op zaterdag van 15 tot 19 u. En ook op zondag wordt er getraind.

Gym: Je studeert ASO Wetenschappen-Wiskunde, toch een vrij zware richting. Lukt het om jouw studies te combineren met jouw sport? Heb je al ideeën voor verdere studies?
Elisabeth: Ik heb inderdaad 32 lesuren per week, dat is niet min. Doorgaans gaat het wel, al slaag ik er niet in om elke dag met wiskunde bezig te zijn, zoals de leraren van me verwachten. Maar in het weekend probeer ik een en ander in te halen. We krijgen nu namelijk grotere stukken leerstof te verwerken, dat vergt wel wat aanpassing. Mijn resultaten vallen nog altijd mee. Ik zit nu in het laatste jaar en begin al te denken aan verdere studies. Ik zou eigenlijk wel willen voortdoen in een wetenschappelijke richting, misschien farmacie of chemie.

Gym: Je trainster is een Russin. Spreek je zelf een mondje Russisch of hoe communiceren jullie met elkaar?
Elisabeth: Onze trainster is hier al een tijdje. Men heeft haar gevraagd om Nederlandse les te volgen, wat ze ook doet. Ondertussen kent ze wel al de basisterminologie die gebruikt wordt in RG. Maar we hebben een prima tolk! De mama van Nella Peeters is namelijk Russische en daardoor spreekt zij ook de taal. En in de club zitten veel jonge turnsters die de taal spreken: wij hebben blijkbaar een grote aantrekkingskracht op de Russische migranten hier in het Gentse. Maar met de trainster spreken we zo veel mogelijk Nederlands, zo kan ze onze taal ook leren.

Gym: Wat is jouw lievelingstuig?
Elisabeth: Eigenlijk hangt het ervan af. Als een bepaald tuig goed lukt, dan zie ik dat als mijn favoriet. Maar eigenlijk werk ik toch wel het liefst met de hoepel, omdat ik hier de minste missers heb. Lint vind ik het moeilijkste tuig: omdat het heel lang is, lukken de oefeningen niet altijd en dat vind ik heel frustrerend.

Gym: Touw is voorlopig uit het programma gehaald, omdat dat tuig niet goed te zien is op tv. Wat vind je daarvan? Vind je dat de media op die manier mogen ingrijpen in een sport?
Elisabeth: Ik vind dat wel jammer, omdat die beslissing in se niets te maken heeft met RG op zich, wel met commerciële redenen. Vermoedelijk zal ik als senior niet meer met het touw werken op wedstrijden. Dat is jammer, want ik deed dat tuig graag. Ik zie de kleintjes trainen met het touw en volg hun evolutie, en ergens steekt dat. Zelf krijg ik minder tijd om nog te oefenen met het touw, omdat het geen deel meer uitmaakt van de competitie. Nu denk ik niet dat die beslissing alleen maar genomen werd omwille van de zichtbaarheid op de tv, de FIG (internationale gymnastiekfederatie) zal daarvan ook wel op de hoogte geweest zijn. Gymnastiek brengt nu eenmaal minder op dan tennis of voetbal, dus ergens valt het wel te begrijpen dat men kiest voor de meer mediagenieke aspecten van de sport.

Gym: In ons land zijn er weinig gymnasten die aan RG doen. Hoe komt dat volgens jou? Wat zou je zeggen om meer kinderen de weg te wijzen naar RG?
Elisabeth: RG is bij ons niet zo bekend. Een groot verschil met Rusland en de voormalige Oostbloklanden, waar RG een soort nationale sport is. We hebben in ons land ook niemand die meedraait aan de wereldtop van de RG. Ik denk dat het vooral te maken heeft met keuzes maken: voor de federatie is het namelijk moeilijk om alle takken van de gymnastiek even sterk te investeren en te promoten. Op dit moment komt Artistieke Gymnastiek op de eerste plaats, maar later komt er misschien ruimte vrij voor trampoline of RG, die ook Olympische disciplines zijn. Jongeren zou ik zeker stimuleren om aan RG te doen. Het is een sport waarin ze heel veel kunnen leren. De verschillende tuigen worden je stap voor stap aangeleerd. Daarnaast moet je je bekwamen in sprongen, pirouettes en evenwichtsoefeningen. Je doet ballet, kracht- en lenigheidstraining, je leert te oefenen op muziek. Tevens zijn er de vele trainingsuren waardoor je goed leert plannen. Ook je studies zul je veel geconcentreerder aanpakken, omdat je doodgewoon minder tijd hebt. En het vergt een flinke dosis coördinatie tussen je eigen lichaam en de tuigen. Anders gezegd: het is een zeer veelzijdige sport.

Gym: De wereldtop in de RG traint zo’n 40 uur per week. Ter vergelijking: in de Artistieke Gymnastiek is dat ongeveer 30 uur. Denk je dat de grens hier bereikt is?
Elisabeth: 40 trainingsuren per week lijken mij toch echt wel het maximum. Een lichaam heeft ook rust nodig hé. Het belangrijkste voor mij is dat je een gevarieerd pakket traint en dat je dat doet samen met toffe mensen.

Gym: Zou je overwegen om na je carrière trainster of jurylid te worden?
Elisabeth: Trainster misschien wel, maar dan niet voltijds. Ik zou liever willen werken in de wetenschappelijke sector. Misschien kan ik kleuters trainen of alleen tijdens het weekend werken. Omdat wij overdag naar school gaan, zijn onze trainsters voornamelijk ’s avonds aan de slag en dat zie ik toch niet zo goed zitten. Jureren vind ik nogal eenzijdig: al die gymnasten beoordelen is op den duur wel vermoeiend. Als trainster heb je veel meer interactie met de turners.

Gym: Welke titel zou je nog willen toevoegen aan je palmares?
Elisabeth: Ik ambieer zeker nog de nationale titel. Belgisch kampioene worden bij de senioren, vorig jaar kon ik niet deelnemen wegens een knieoperatie en dat vond ik heel jammer. Gelukkig gaat het nu beter.

Gym: Wat is je ultieme doel? Hoe lang denk je nog door te gaan?
Elisabeth: Ik zou graag nog eens deelnemen aan een EK of een WK, want dat vind ik echt tof. En voor het overige zo goed mogelijk presteren, zowel nationaal als internationaal. En niet te vergeten: er nog veel plezier aan beleven, want dat is het allerbelangrijkste! Ik denk dat ik volgend jaar de knoop zal moeten doorhakken, als ik aan hogere studies begin. Nu heb ik geen idee of ik de twee zal kunnen combineren. Zoiets valt moeilijk van tevoren te voorspellen, maar ik zal het in ieder geval proberen!

We wensen je veel succes Elisabeth!


Inge Doens